กุ้งหนามแดง
น้อมไปคิดถึงคุณครูผู้สั่งสอน
ในบทตอนวัยเยาว์เราหมั่นเขียน
คุณครูสอนเขียนจดหมายในบทเรียน
เด็กจงเรียนครูจะสอนตั้งใจฟัง
ก่อนอื่นนั้นมีดินสอและกระดาษ
ยางลบสะอาดอีกหนึ่งอันปันเพื่อนมั่ง
พับกระดาษกึ่งหนึ่งทำหรือยัง
อย่ามานั่งตาลอยคอยฟังครู
ต้องวัดโน่นวัดนี่อีกตั้งแยะ
ย่อหน้าและเว้นวรรคด้วยคำหรู
ด้วยความเคารพอย่างสูงส่งถึงครู
พวกหนูหนูจงจำไว้ในใบลา
ยังจำได้ให้จ่าหน้าซองด้วย
ตีซองสวยแปะสแตมป์อย่าลืมหนา
เจ็ดสิบห้าสตางค์เคยจำมา
ธรรมดาจะถูกกว่าลงทะเบียน
มาวันนี้ครูจากไปไร้จดหมาย
แต่มีสายรายงานท่านเกษียณ
กลับไปสอนชาวบ้านสานตะเพียน
คงการเรียนการสอนตอนบั้นปลาย..
1233
3
0
หน้าส่วนตัว
