ครั้งหนึ่งนั้นฉันเดินบนปุยฟ้า เดินท่ามกลางเวหาอันกว้างใหญ่ เกิดเป็นเทวดาแสนสุขใจ ทำอะไรอำเภอใจในทางดี โลกเรานี้บางคนว่านรก สกปรกหมกไหม้ไร้ราศี เพราะคนเรานั้นขาดกระทำดี จึงไม่มีความสุขสำราญใจ ถ้าคนเราลองทำกรรมดีบ้าง ช่วยกันสร้างโลกนี้ให้สดใส เหมือนฉันเดินท่ามกลางปุยฟ้าไกล แสนสุขใจศาสวัตเพราะทำดี
894
1
0
หน้าส่วนตัว
