บทกวีคือจุดแรกของสิ่งมีค่า
ได้นำพาให้สองเรามาพบกัน
ทำให้เธอได้มาพบกับฉัน
ทำให้เราก่อสัมพันธ์อันยิ่งใหญ่
ความรักทำให้ฉันได้รับรู้
ว่าอย่าอยู่อย่างโดดเดี่ยวไร้หัวใจ
ว่าอย่าปล่อยเวลาให้ผ่านไป
แต่ให้เก็บสิ่งต่างไว้ในความทรงจำ
กาลเวลาทำให้ฉันได้รู้ซึ้ง
ว่าความคิดถึงมีมากมายในสายฝนพรำ
ไม่เว้นแม้เวลาที่เย็นย่ำ
และในค่ำคืนเดียวดายที่ไร้จันทร์
บทกวี..ความรัก..กาลเวลา
คือสิ่งมีค่าที่ฉันจะเก็บไว้ในฝัน
แม้ว่าความจริงสองเราอยู่ห่างไกลกัน
แต่ขอย้ำว่าความสัมพันธ์จะคงอยู่ตลอดกาล