ฝนเย็นๆ...หล่นจากฟ้าไกล
เม็ดเล็ก ๆ ใส ๆ ให้ปวดร้าว..
นึกถึง...ใครบางคนบางครั้งคราว
ช่างปวดร้าวน้ำใส ๆ ไหลจากตา...
ในเวลาที่เธอเหงา ในเวลาที่เศร้าใจ
ตรงนี้ไม่เปลี่ยนแปลงไป ยังมีเธอเสมอมา
เพราะเธอนั้นเป็นที่สิ่งมีค่ามากมาย
แม้ใคร ๆ จะไม่เห็นค่า
เข็มขยับเปลี่ยนแปลงเวลา
แต่ทว่าฉันไม่อาจเปลี่ยนใจ
ฟ้ากลับมาอีกแล้ว ไปไหนไม่รอด ฮิๆๆ กลับมาเขียน
กลอนดีกว่า คิดถึงเพื่อนๆค่ะ ถ้าเราไม่หัดแล้วชาติไหนเราจะเป็น :D ขอบคุณ
นะคะสำหรับกำลั