ketana
เก็บกิ่งไม้ ทีละน้อย ค่อยสะสม
มาผูกปม มัดเชือก เลือกจะสร้าง
เป็นแพน้อย ล่องวิถี นทีทาง
ที่กั้นขวาง ระหว่างฝัน ที่มั่นคง
มือจับถ่อ เลี้ยวลัด ตัดคุ้งน้ำ
เอาหวังนำ ชีวี ไม่มีหลง
สายชลเชี่ยว เกรี้ยวกราด หยัดยืนยง
ทรนง มิแพ้พ่าย ภัยนานา
มหาสมุทร ธารกระแส แผ่ไพศาล
ท้องละหาร ลึกนัก ยากค้นหา
หากจะหยั่ง คะเนใต้ สายธารา
ไม่เกินกว่า มนุษย์ ยื้อยุดดู
ที่ลึกล้ำ เหลือพรรณา ว่ายากค้น
คือกมล คนนั้น มันอดสู
หากหย่อนเชือก เถลือกลง คงพร่างพรู
ยากจะรู้ ว่าสุด หยุดที่ใด
โล้ล่องลม คลื่นโถม โหมกระหน่ำ
หัวคะมำ เจ็บแปลบ แทบตักษัย
ละล่องลอย อยู่นาน ตามธารไป
แพผูกไว้ ปริแยก แตกจากกัน
พยุ
1099
8
0
หน้าส่วนตัว
