ที่เธอเดินเมินไม่มอง ... เมื่อวานนั้น ไม่รู้ฉันเป็นอย่างไรใจไม่หาย ไม่รู้สึกไม่เสียใจไม่ฟูมฟาย ใจคงตายไปแล้วนะแก้วตา ก็คิดว่าเธอไม่สนคนอย่างฉัน จะเป็นไรไม่เกี่ยวกันใครจะว่า แต่ต้องมาแปลกใจในอุรา เมื่อรู้ว่า ... เธอไม่วายคลายห่วงใย ช่างบังเอิญเหลือเกินแล้ว ... นะที่รัก ที่เธอจักโทรไปใฝ่ปรึกษา วันนี้ฉันอยู่ตรงนั้นพลันยินมา เลยรู้ว่าเธอโทรมาเพราะกังวล บอกคนอื่นทำไมไม่บอกฉัน คนสำคัญกลับไม่บอก ... หลอกไม่สน ทำให้เห็นว่าไม่ห่วง ... ลวงใจคน คนบางคนอยากฟังว่า ... เธอนั้นห่วงสุดดวงใจ