เมฆฟ้า
ก็ไม่เห็นจะมีอะไร
แม้ดูใบหน้าก็งั้นงั้น
ทรวดทรวงก็พอกัน
ไม่ได้อวบได้อั๋นสักเท่าไร
รอยยิ้มหรือก็ธรรมดา
คำพูดจาก็หาไช่
ไม่เห็นจะน่าสนใจ
แต่เอ๊ะทำไมคิดถึงเธอ
ยิ่งคิดก็ยิ่งแปลก
แต่แรกกลับไม่เผลอ
อยู่อยู่ไปชักเริ่มเพ้อ
คิดถึงเธอตลอดเวลา
ยิ่งนับวันอาการยิ่งหนัก
คงเป็นความรักสินะ
มันเริ่มตอนไหนไม่รู้เวลา
รู้แต่ว่าคิดว่าคิดถึงเธอ
โอ้นี่หรือคือความรัก
แล้วเราจักบอกใครดีเหรอ
หรือมัวแต่คิดมัวแต่เพ้อ
แล้วเธอหล่ะจะว่าไง
แล้วถ้าเธอปฎิเสธ
คงน่าสมเภทไม่ต้องสงสัย
แล้วถ้าอกหักจะเอาไง
จะจีบไปก็ไม่กล้ากลัวเธอว่าเอา
การรักคนที่ไม่เคยรัก
มันอาการหนักไม่เบา
สุดท้ายอยู่ที่ตัวเรา
1337
6
0
หน้าส่วนตัว
