คืนค่ำร่ำไห้ใต้แสงจันทร์ ส่องสว่างปลอบขวัญคนอ่อนไหว ครั้นรุ่งเช้าจันทร์เลื่อนลับเมฆาไป รุ่งรวีวิไลอาทิตย์งาม ดวงตะวันฉายแสงอันแรงกล้า สานแรงรักศรัทธาอุราหวาม ไหวระริกพลิกใจในทุกยาม อยากทวงถามข่าวคราวเจ้าเนื้อเย็น กี่เดือนปีผันผ่านนานไปแล้ว คงคลาดแคล้วร้างลารักจักว่างเว้น ใช่เพียงว่าหัวใจรักไม่เป็น ยากพบเห็นอะไรในแววตา มีเพียงปากรำพันพร่ำคำว่ารัก แต่รู้จักรักแค่ไหนไยเสาะหา รักจะเป็นคนที่รักปักอุรา วันเวลาคือคำพูดพิสูจน์ใจ
1578
3
0
หน้าส่วนตัว
