น.นิรนาม
อยากเก็บดาวพราวฟ้ามาประดับ
อยากประทับความทรงจำอันล้ำค่า
อยากเสรีมีชีวิตอิสรา
อยากค้นหาความจริงสิ่งสวยงาม
อยากรู้เห็นเช่นเด็กอื่นหลายหมื่นแสน
อยากตอบแทนแดนดินถิ่นสยาม
อยากเป็นผู้รู้วิชาพยายาม
อยากเห็นฟ้าสีครามยามตาวัน
เพียงหนึ่งนิดคิดฝันวันข้างหน้า
แต่ชะตาไร้โชคแสนโศกศัลย์
เห็นใบไม้ไหวดิ่งยิ่งจาบัลย์
เพราะถูกบั่นความหวังกำลังใจ
ลมชายโชยโบยโบกใบโศกพลิ้ว
ยอดหญ้าลิ่วลู่ลมผืนพรมใหญ่
แววตาน้อยตัดพ้อส่อความนัย
กระซิบให้ลมหวนคราญจำนรรจ์
จะไม่ขอรอใครให้มาช่วย
จะยืนด้วยสองขากล้าบากบั่น
แม้มอดม้วยชีวิตจิตคงมั่น
จะสร้างสรรค์ทางสีทองเพื่อผองชน
1567
2
0
หน้าส่วนตัว
