เคยกลัวฝนกลัวฟ้าเวลาเหงา
นั่งจับเจ่าอยู่คนเดียวเหลียวไม่เห็น
จะหายใจเข้าออกช่างยากเย็น
กลับกลายเป็นเรื่องอะไรไม่เคยชิน
แต่วันนี้ตากฝนจนเหน็บหนาว
ใจไม่ร้าวไม่หลบลับหรือกลับผิน
น้ำจากฟ้ายังโปรยมายังหลั่งริน
ใจไม่สิ้นก็ฝ่าฝน...ตัวคนเดียว
ต่อจากนี้ฝนจะมากี่ห่าฝน
ฟ้าจะแกล้งให้จำทนไม่แลเหลียว
แต่ใจหนึ่งผูกพันมั่นเป็นเกลียว
ก็อุ่นใจแน่แท้เชียว...ไม่เดียวดาย