เห็นช้างขี้ไม่รอรีขี้ตามช้าง
ขี้รายทางเมียงมองขี้กองใหญ่
เหลือบสายตามองผ่านทวารไทย
ไม่ยิ่งใหญ่แบบอย่างของช้างมัน
แม้จะรวมลมเบ่งจนหน้าแดง
อาจหมดแรงล้มตึงถึงอาสัญ
ขี้แห้งแห้งลมลมให้ดมกัน
ดุจเย้ยหยันหยามหมิ่นถิ่นทวาร
จงฉุกคิดเถิดหนาประดาไทย
ทำอะไรเพ้อพกยกตามท่าน
อาจทุกข์ทมซมเซาแนบเนานาน
หนี้ดักดานโอยโอดจะโทษใคร
หนี้ส่วนตัวแม้นน้อยมันคอยทัก
ให้ตระหนักหมดสิทธิ์คิดเฉไฉ
เหมือนโซ่ตรวนตรึงตราระอาใจ
จะคิดใดอึดอัดขัดอุรา
หากรู้จักหลักการประมาณ