ปริญญา อินทร์อุดม
หรือว่าแดงคนดีมีทางเลือกหมดทั้งเปลือกทั้งเนื้อ...คงเชื่อมั่นว่ามีคน ยกไว้ ให้สำคัญเป็นผู้อ่านบทประพันธ์ อันส่งมาจึงอิ่มลมผสมกลอนนอนเอมอิ่มจนแอบยิ้มกับที่ว่างข้างข้างฝาด้วยคิดถึงอรรถรสพจนาถึงแม้ว่าคว้าทุกทีไม่มีเธอถ้อยทอถัก อักษรสื่อถือเหมือนโซ่เส้นโตโต ร้อยจิต ชิดเสมอจึงทุกวันนั้นคงหลงละเมอเหมือนได้เจอคนเพียรเขียนกาพย์กลอนยามลุกขึ้นจากเตียงเพียงตื่นเต้นที่เธอเซ่นความรักด้วยอักษรทำให้ต้องตาลุกทุกตื่นนอนเหมือนเป็นพรพาชื่นชวนตื่นชมจึงเป็น แดงคนดี ที่ติดหวานจากกลอนกานท์ผสานจิตสนิทสนมแม้มีคำโบราณ "หวานเป็นลม"ติงอารมณ์ ขมบ้างเป็นบางคราหวั่นจะเป็น เบาหวาน หากนานนักแต่หัวใจไฟรักนั้นหนักหนามิอาจทำเมินเ
1854
3
2
หน้าส่วนตัว
