บินเดี่ยวหมื่นลี้
๏ ฤๅบรรพ์บาปสาปสั่งเมื่อครั้งก่อนจึ่งอาวรณ์อาลัยจนใจหมองแม้ยากเกินเดินฝ่าไขว่คว้าครองกลับหมายปองครวญคร่ำอยู่ร่ำไรเฝ้าเหนี่ยวรั้งยังรักอันปรักป่นที่ลอยวนคลุ้งคละทุกสมัยแม้คืนวันผันผ่านล่วงการณ์ไกลยังค้นนัยแก่นกลวงที่ลวงตากาลยาวยืดมืดดำอยู่ซ้ำซากแสนวิบากทิศทางย่ำย่างหาดั่งสรวงบีบตีบตันในมรรคาเกินด้นฝ่าขวากขวางที่พรางกลฤๅเลิกคิดทิศทางที่ย่างย่ำทนจองจำทัณฑ์แถนนับแสนหนฤๅมิกล้าท้าพังล่มวังวนจึงจำนนคำสาปของบาปบรรพ์ดั่งโซ่ตรวนมัดตรึงประหนึ่งว่าต้องล่ามคาสุดกาลที่ผ่านผันตราบโลกล่มจมดิ่งทุกสิ่งอันจักคลายฝั้นเพรงกรรมที่จำแลงแม้บาปบรรพ์ทัณฑ์แถนเข้าแทนทดบริบทอาทรอันรอนแสงหากกล้าข้ามยามช้ำที่สำแดงใจย่อมแกร่
3147
11
4
หน้าส่วนตัว
