สีลมัย
หลับเพียงตาพาจมดิ่งทิ้งห้วงโลก
วางสิ่งโศกดื่มมืดมิดจากจิตเขา
สิ่งยึดเกี่ยวสายบางบางระหว่างเงา
ก้าวเพื่อเข้าพ้นโศกที่โลกลวง
ช่างเย็นชืดจืดสนิทจนจิตชา
แม้แววตามิอาจเห็นความเป็นห่วง
ความหนาวแปลบแทรกซ่านผ่านถึงทรวง
จริงหรือลวงตามมาอย่างท้าทาย
อึดอัดหายใจแทบไม่ออก
กระซิบบอกพอทีเถอะ สหาย
ฉันคนขลาด คนโง่ ขอโทษ...นาย
เคยท้าทายสิโรราบคราบน้ำตา
คล้ายเธอยิ้มสายใยอุ่นช่างคุ้นนัก
คล้ายเสียงทักคนดี(อย่า)หนีปัญหา
ฉัน(คือเธอ)จะพาเธอ(คือฉัน)ไปอีกซีกเวลา
ค้นพบว่า อัตตา คือตัวตนคนเช่นไร
ความมืดมิดพลันสว่างกระจ่างชัด
สิ่งข้องขัดซึมผ่านม่านน้ำใส
สิ่งน้อยนิดกับสว่างท่ามกล
หน้าส่วนตัว
2262
1
0
