White roses
บนเส้นทางของชีวีที่โดดเดี่ยว
บนทางเปลี่ยวของชีวีที่หงอยเหงา
บนความทุกข์ของชีวีกี่ครั้งคราว
บนความหวังที่ว่างเปล่าอย่างเคยชิน
ทางข้างหน้าเลือนลางล้วนขวากหนาม
ทางอ้างว้างตามทางเก่าล้วนโขดหิน
ทางเส้นนี้ป่วยหัวใจเป็นอาจิณ
ทางศรัทธาหมดสิ้นไร้ยินดี
ชีวิตใครล้วนมากมายมีหลักฐาน
ชีวิตฉันกลับไร้ค่าหมดราศี
ชีวิตฉันถูกทอดทิ้งไม่เหลือดี
ชีวิตนี้จะอยู่ไปเพื่อใครกัน
ของของใครใครก็รักมักหวงแหน
ของคนอื่นแม้นมีค่ามหาศาล
ของไม่ใช่ของของเราไม่ต้องการ
ของเหล่านั้นต้องเจ้าของครอบครองเอง
ใครไม่รู้ไม่เห็นเช่นเราเห็น
ใครไม่เป็นเหมือนเช่นเราเขาข่มเหง
ใครไม่รู้พฤติกรรมน่ายำเกรง
ใครรู้ไหม..ฉันน
1174
2
0
หน้าส่วนตัว
