มณีจันทร์
แม้วันคืน จะผ่าน มานานเนิ่น
มิหมางเมิน เพื่อนข้า อย่าหน่ายหนี
มีภาระ มากมาย ชั่วนาปี
แต่มิมี ลืมเพื่อน รักเหมือนเคย
เพราะภาระ หน้าที่ ทำเหินห่าง
มิจืดจาง รักเจ้า ใช่เมินเฉย
ทั้งบางที อาจดู เหมือนละเลย
แต่ไม่เคย ลืมเจ้า ทุกนาที
สิบกว่าปี ที่เรา นั้นห่างเหิน
บนทางเดิน ชีวิต ไม่คิดหนี
ทุกวันเกิด ปีใหม่ ของทุกปี
เจ้าจะมี การ์ดให้ ในทุกครา
ถึงเวลา โทรหา ว่าคิดถึง
มีคำซึ้ง ฝากให้ ใคร่ห่วงหา
แม้บางที มีน้อย ซึ่งเวลา
ยังฝากมา ระลึก นึกถึงเรา
ขอขอบคุณ เพื่อนข้า ทั้งใจนี้
ขอบคุณที่ ทำให้ ไม่เปลี่ยวเหงา
ขอขอบคุณ รักแท้ มอบแก่เรา
จำไว้เจ้า เพื่อนจ๋า ข้าไม่ลืม