นกตะวัน
เราเดินทางออกจากหน่วยฯ น้ำตกแม่ปานในเวลาเช้าตรู่มาก ป่าสองข้างถนนที่รถแล่นผ่านไปยังคงมืดมิดจนมองแทบไม่เห็นต้นไม้เลยถ้าหากไม่มีแสงไฟจากหน้ารถส่องไปกระทบ แต่พอรถแล่นลดเลี้ยวไต่ระดับขึ้นมาเรื่อยๆจนมาถึงทางแยกที่บรรจบกับถนนสายหลักที่ขึ้นมาจากอำเภอแม่แจ่ม สองข้างถนนจึงเริ่มสว่างขึ้น พอรถเลี้ยวซ้ายแล่นเลยมาหน่อย หุบเหวทางด้านขวาซึ่งแลดูสว่างมีสายหมอกโรยตัวอยู่ทั่วไป ช่างเป็นทะเลหมอกที่งดงามเสียจริง
สายหมอกโปรยโรยตัวทั่วหุบเขา
ป่าซบเซาซึมไปใต้ฟ้าสาง
ไม้น้อยใหญ่ไร้ชีวีมีหมอกบาง
เห็นเลือนลางรอเช้าเศร้าอีกนาน
นั่งมองอยู่ดูทะเลเร่ลอยล่อง
เหนือหอห้องหุบเขาน่าเล่าขาน
สีเงินยวงห้วงหาวข