ริจะเริ่มลองรักชักฝันหวาน อุ่นซึ้งซ่านจับใจหาใดเหมือน เนิ่นนานวันจืดจางต่างแชเชือน รักลดเลือนค่อยค่อยห่างจนร้างไกล กาลครั้งของฝันนั้นหล่นร่วง หลุดจากห้วงงดงามความสดใส ต่างก้าวสู่ทางวนของตนไป ใจสองใจพบพรากแล้วจากลา ผ่านคืนวันช้าช้าเหว่ว้ายิ่ง อ่านแอบอิงธรรมะตามประสา กดความทุกข์เก็บลึกในอุรา รินน้ำตาดื่มแทนเหล้าเมื่อเหงารุม