ต้นรัก กลางหทัย
สิบสี่... กุมภาพันธ์ วันความรัก
โลกรู้จัก... ตระหนักซึ้ง ถึงคุณค่า
ประเพณี... มีนิยม สร้างสมมา
เนิ่นนานช้า... สืบสานกัน ปันไมตรี
ทว่า.. สำหรับฉัน วันความรัก
ฉันตระหนัก...ในทุกวัน ปันสุขี
ทุกค่ำเช้า... เฝ้าห่วงใย ใจหวังดี
แผ่ไมตรี... ไม่มีเว้น เป็นประจำ
ยามตื่น... เฝ้าห่วงหา ใจอาวรณ์
ยามก่อนนอน...อ้อนวอนพระ ช่วยคุ้มค้ำ
ยามอื่นอีก... ไม่ปลีกใจ ใฝ่น้อมนำ
ทุกสิ่งส่ำ... ที่ดีแท้ มอบแด่เธอ
ทุกวัน... สำหรับฉัน จึงมีค่า
เพราะเหตุว่า...ฉันตระหนัก รักเสมอ
ที่สำคัญ... ฉันอยากบอก ว่า รักเธอ
รักเลิศเลอ ... ไม่เลือนลาง จืดจางเอย ฯฯฯ