เฮาชาวดอย
เขาคือผู้ยิ่งใหญ่
นายผี ฮัศนีย์ พลจันทร์
เพลงเดือนเพ็ญเย็นปลุกลุกอีศาน
เผาดินดานด้วยไฟเย็นเป็นผุยผง
สายลมพัดต้นไม้ให้หักลง
ไฟแห่งเทียนอยู่ยงจงศรัทธา
โดยศรัทธาากล้าทำนำเหตุผล
ปัญญาชนหนึ่งสมองด้วยสองขา
ท่านคือเพชรแวววับประดับพนา
ประดับหล้า อัศนีย์ พลจันทร์ นิรันดร
ลมพายุพัดราวคาวข้นเลือด
ค่อยหายเหือดเดือดหลั่งยังถั่งถอน
วีรชนผู้กล้าคราม้วยมรณ์
ยังลิบลับอาวรณ์ในบทเรียน
กาลเวลาฆ่าสหายอีกหลายผู้
เพื่อเชิดชูแผ่นดินนี้ที่ขีดเขียน
จงกร่นไฟเผาแกลบให้แนบเนียน
ประวัติศาสตร์จารึกเปลี่ยนความเป็นไทย
อัศนีย์ พลจันทร์ ผันอีศาน
สร้างตำนานคนจริงอันยิ่งใหญ่
อัศนีย์ พลจันท