อาราเล่
จากไม่เคย มีใคร ในความรัก
ไม่รู้จัก พักใจ ในความหวาน
เพราะเคยเจ็บ ซ้ำซ้ำ ร่ำซมซาน
ทรมาน นานมา กว่าบรรเทา
วันเวลา พาไป ให้ฉุกคิด
เหมือนผูกติด หัวใจ ให้เปลี่ยวเหงา
มิกล้าเอ่ย เผยใจ ให้ใครเดา
มิกล้าเข้า ไปเสริม เติมแต่งใจ
นั่งมองดู ผู้คน วนเวียนผ่าน
ยังสงสาร ตัวเรา เฝ้าหลับใหล
มีบางครั้ง อยากจบ คบกับใคร
อยากมาเริ่ม ต้นใหม่ ให้ดีดี
เพียงเหตุการณ์ ผ่านมา พาให้พบ
แค่เพียงสบ สายตา คราเมินหนี
มิกล้าแม้ เพียงจ้อง มองคนดี
อาจบางที มีเผลอ เพ้อใฝ่ปอง
เหมือนว่าฟ้า ดลใจ ให้รู้จัก
เกิดเป็นรัก พักใจ ให้มีสอง
ดั่งที่เรา เฝ้าฝัน วันได้ครอง
เป็นเจ้าของ ห้องใจ เ
หน้าส่วนตัว
1349
14
0
