ไผ่ดำ
แม้เหนื่อยล้า ทั้งสังขาร ที่ยานหย่อน
ต้องอดนอน ทำงานหนัก และหักโหม
ไม่เคยท้อ กับร่างกาย ที่ทรุดโทรม
หลังงอก้ม พยุงกาย ไปหากิน
หวังเพียงเศษ เงินบาท แลกสิ่งของ
ไม่ร่ำร้อง ใจแกร่ง ดั่งผาหิน
ได้เงินบาท แลกเศษฟืน เลี้ยงชีวิน
ใครหยามหมิ่น อย่างไร ไม่นำพา
ถึงหูตา ฟ่าฟาง ใจยังสู้
ไม่หยุดอยู่ ยอมให้ ใครมาว่า
แปดสิบเอ็ด ขวบปี ที่ผ่านมา
นั้นมีค่า เป็นแบบอย่าง สร้างแรงใจ
ใครเคยท้อ ขอให้ดู ย่าทองนี่
อย่าคิดหนี เมื่อเจอ ปัญหาใหญ่
ให้อดทน เดินหน้า ฟันฝ่าไป
สู่จุดหมาย วันข้างหน้า มัวช้าใย
เรานั้นมี อะไร ตั้งมากกว่า
เอาชีวา ตัวเอง รอดไม่ได้
คงไม่พ้น คนว่า ให้อับอาย
ว่าหัวใจ ไม่แกร่งก
1528
3
0
หน้าส่วนตัว
