เพชรพรรณราย
สายน้ำไหลไปไม่หวนกลับ
ตะวันลับจับเวหาไม่คืนหวน
เวลาพาหมุนไปไม่เคยทวน
ทุกสิ่งล้วนเป็นไปในกฎเกณฑ์
รอยอดีตขีดไว้ในวันเก่า
ตัวของเราไม่อาจแก้แก่ทุกข์เข็ญ
ความเจ็บปวดรวดร้าวคราวลำเค็ญ
ยังคงเห็นเป็นรอยกรีดขีดหัวใจ
ก็เพราะเรามิอาจหวนทวนวันเก่า
ความซึมเศร้าเหงาหงอยรอยหวั่นไหว
แค่ผ่านมาค่าเท่านี้ที่ผ่านไป
เก็บมาไว้ให้หมองใจทำไมกัน
สิ่งสำคัญมันไม่ใช่ในวันเก่า
ไฉนเล่าเฝ้าเสียดายวันเก่านั้น
สิ่งสำคัญคือวันนี้ปัจจุบัน
ตัวท่านนั้นสันต์สุขหรือทุกข์ใจ
ทำวันนี้ให้ดีกว่าวานที่ผ่าน
ค่อยประสานผ่านความคิดผิดแก้ไข
อุทาหรณ์ตอนอดีตที่ผ่านไป
เก็บมาไว้ใช้ทวนอ่านผ่านชีวา
เพื่อปูทางวางอนาคตเ
1305
5
0
หน้าส่วนตัว
