เป็นรถประจำทางเก่าเก่าที่เรานั่ง
เป็นหนทางที่ไม่รู้อยู่ที่ไหน
มีแต่เสียงเครื่องยนต์ปนเสียงไอ
รู้แต่ว่าหนาวเหลือใจ..หนาวเหลือทน..
จะเดินทางไปไหนก็ไม่รู้
อยากจะลองหลับดูอีกสักหน
เตรียมผ้าหนาเผื่อไว้ไม่ปะปน
ไว้เผื่อคนหลงฝันมาจะให้ยืม
เมื่อคืนฝันว่าเดินทางไปไหนไม่รู้ อากาศหนาวมาก มีใครคนหนึ่งที่ไม่ได้เห็นหน้าแบ่งปันผ้าห่มมาให้ ตื่นขึ้นมายังรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นนั้น
มิตรภาพเป็นเช่นนี้เอง แม้แต่ในความฝันที่อบอุ่นยังรู้สึกได้จนถึงเวลาตื่นมาเจอความเป็นจริง