... เคาะปลายนิ้ว พริ้วกราย ร่ายอักษร เป็นกานท์กลอน หวานหวาน เพื่อผ่านถ้อย เสียงคีย์บอร์ด กั๊กกั๊ก คือรักปรอย ที่ทยอย ทะลักล้น ท่วมท้นใจ ... นั่งจับจอง จ้องจอ มอนิเตอร์ เฝ้ามองเหม่อ ละเมอ เพ้อหลงใหล รอกลอนตอบ มอบกลับบ้าง จากทางไกล เป็นเยื่อใย ระหว่างเรา เข้าใจกัน ... อยู่ห่างไกล ลิบลับ กลับเหมือนใกล้ เพราะด้วยใจ ประสานใจ ใคร่รับขวัญ มิใช่เพียง เรียงอักษร ป้อนมาปัน ทุกคำนั้น สรรค์สร้างค่า กว่าสิ่งใด .......