ปรางทิพย์
เสียงหวีดหวิวพลิ้วพรมด้วยลมหนาว
มากเรื่องราวคราวขมสุดข่มไหว
ดุจใยบางขวางคั่นกั้นหัวใจ
กลับสดใสได้สบพบคนดี
หนาวนักเอยเคยแนบแอบคิดถึง
เพียงคนหนึ่งซึ่งไกลในวิถี
เอื้ออาทรวอนเว้าเคล้าชีวี
ด้วยไมตรีที่มอบปลอบจำนรรจ์
แม้กายสองต้องห่างอยู่อย่างนี้
อุ่นใจที่มีรักจักปลอบขวัญ
ความหวานล้ำย้ำเตือนอย่าเลือนกัน
ขอยึดมั่นฝันซึ้งถึงวันวาย
เสียงบรรเลงเพลงพิณถวิลหา
ข้ามขอบฟ้ามาฝากมากความหมาย
เสมือนถ้อยร้อยเรียงอยู่เคียงกาย
เศร้าสลายคลายทุกข์พบสุขแทน
รู้บ้างไหมใครหนอเฝ้าพ้อหวง
วันคืนล่วงห่วงหาคราไกลแสน
ฝากลมหนาวผ่าวรดจรดแดน
ถึงกลางแกนแก่นจิตสนิทนาน
จูบประทับกับใจมิให้ท้อ
รอ
4114
55
0
หน้าส่วนตัว
