ฝูงนกกาบินลัดฟ้าตกสู่ออก นกกระจอกบินลัดฟ้าอ้อมหลังเขา ผ่านร่มเงาเมฆาอย่างแผ่วเบา ที่ไม่เหงาผ่านธรรมชาติที่รื่นรมย์ เสียงอื้ออึงกึกก้องระทมเศร้า ใช่นกเขาส่งเสียงที่ขับขาน แต่เสียงลมกระทบกิ่งริมลำธาร ที่จะผ่านกาลเวลาให้ร่วงโรย เสียงลูกนกเจื้อยแจ้วร้องหิวโหย สายฝนโปรยให้หนาวเหน็บเก็บความหนาว บ้างหยุดร้องร้องต่อเป็นครั้งคราว ช่างปวดร้าวแสนเศร้าในอกตรม
1939
3
0
หน้าส่วนตัว
