mono
ตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกเก่า
ที่ว่างรอบกายเงียบเหงา...จนใจหาย
ทั้ง ๆ ที่เนิ่นนานมาแล้ว..แต่เสียงหัวใจก็ยังแว่วแต่คำว่า..เดียวดาย
เหมือนที่ฉันรู้สึกมากมาย...ว่าต้องเดินผ่านช่วงเวลาเลวร้าย..อีกวัน
ถอนหายใจ...กับฟ้า
ที่ผ่านมา..ก็มีแค่คืนวันอ่อนล้าเพียงเท่านั้น
อาจจะมียิ้มบ้าง หัวเราะบ้าง..แต่ต้องแอบซ่อนน้ำตาให้เงียบงัน
เร่งวันคืนให้มันสั้น...ไม่อยากรู้สึกเหมือนหวั่น..เมื่อไม่มีใคร
เมื่อวานกับวันนี้..ก็ยังเหมือนเก่า
หลับตาก็เหงา...ลืมตาก็ว่างเปล่า จนอ่อนไหว
มีเพียงความปวดปร่าผ่านเข้ามา...เพื่อให้น้ำตาผ่านไป...
เหนื่อยล้าเหลือเกินหัวใจ จนอยากหยุดลมหายใจ..ไม่อยากหวั่นไหวเมื่อต้องล
2330
10
0
หน้าส่วนตัว
