โคลง
เหหันหายห่วงห้วง โหยหา
เลยล่วงลืมลับลา ลึกล้ำ
มองเมินไม่มีมา หมองหม่น
กายก่อเกิดกลืนกล้ำ เกลือกกลั้ว กงกรรม @
วังวนเวียนว่ายเวิ้ง วายวาง เหว่ว้า
ครุ่นคิดคร่ำครวญคราง คลั่งไคล้
นอนหนุนแนบเนื้อนาง เนียนนุ่ม
หรือเริ่มเรียกร้างไร้ ร่ำร้อง รำไร @
กาพย์
เลื่อยลอยคอยมอง อุราหม่นหมอง
จนน้ำตานอง สลบไสล
นั่งซมจมทุกข์ ปลอบปลุกหัวใจ
โหยหาอาลัย ร้างไร้ใครแล
มีหมาเป็นเพื่อน เพื่อลบกลบเกลื่อน
สักวันคงเหมือน