เพียงพลิ้ว
ฉันจำได้หลังนี้ที่เคยอยู่
นอนคดคู้ในห้องหับหลับฝันหวาน
พ่อแม่พี่พร้อมหน้าเรียกว่าบ้าน
คือวิมานสวรรค์ฉันเคยมี
ฉันจำได้สนามหญ้ามาวิ่งเล่น
ทุกเช้าเย็นวิ่งไล่ไม่หน่ายหนี
แกว่งชิงช้าวิ่งเปรี้ยวเชี่ยวชาญดี
สนามนี้คือสววรค์ฉันเคยครอง
ฉันจำได้เล่นน้ำใสในบึงบัว
ที่ฟอกตัวติ๊ต่างเราเป็นเจ้าของ
เก็บสายบัวฝักอิ่มมาลิ้มลอง
บึงฉันจองคือสวรรค์ฉันเคยชม
ฉันจำได้สวนดอกไม้ปลูกหน้าบ้าน
กุหลาบบานหอมชื่นลืมขื่นขม
กลิ่นราตรีหอมหวลชวนให้ดอมดม
สวนรื่นรมย์สวรรค์ชั้นดาวดึงส์
ฉันจำได้ทุกข์สุขจำทุกอย่าง
เหมือนยิ่งห่างออกไปคว้าไม่ถึง
ยิ่งเติบโตคิดถึงมากอยากคว้าดึง
อยากได้ซึ่งสวรรค์วันผ่านมา
1554
27
0
หน้าส่วนตัว
