เอื้ออารมณ์
จากไปนานแสนนานแห่งบ้านนี้
เกือบเป็นปีที่ไปไกลจากถิ่น
เพื่อเก็บเกี่ยวความรู้จึงโบยบิน
ผกโผผินเพื่อหาประสบการณ์
ระหว่างทางเก็บฝันอยู่คนเดียว
แสนเปล่าเปลี่ยวดวงใจไร้สถาน
ที่พักพิงพึ่งพาตลอดกาล
เพียงแต่ผ่านแวะพักอยู่ชั่วคราว
กลับมาเยือนถิ่นฐานบ้านเคยอยู่
กลับมาดูบทกลอนที่เกริ่นกล่าว
กลับมาอ่านกลอนรักที่ยืดยาว
ของหนุ่มสาวบ้านกลอนอักษรไทย
จากไปนานแสนนานแห่งบ้านนี้
กลับมาที่ลานกลอนอักษรใหม่
กลับมาหามวลมิตรนักกลอนไทย
ด้วยหัวใจคิดถึงเสมอมา
กลับคืนถิ่นนักกลอนอักษรศิลป์
ที่ถวิลถักถ้อยร้อยภาษา
เป็นกลอนกานท์ประดับพารา
แห
หน้าส่วนตัว
1316
3
0
