หน้าส่วนตัว
เลือนแล้ว แววทิวา
พราวดารา มาส่องใส
สุกแสง แฝงความนัยน์
จากดวงใจ สู่สายตา
แสงดาว สะกาวพร่าง
ใจเวิ้งว้าง หว่างเวหา
ห่างรัก หนักอุรา
ผืนแผ่นฟ้า มากั้นเรา
ฟอนไฟ เฝ้าใฝ่ฝัน
สุดแรงรั้น ในวันเหงา
รักแรก ร้างแรมเรา
เพียงขลาดเขลา ให้เศร้าตรม
ไฟรัก ส่องสุมอก
ยังสะทก สะท้านสม
ดอกรัก เพียงเอื้อมดม
ไยโง่งม ไม่ชมเชย
ฝากจิต อฐิษฐาน
สู่วันวาร ขานเฉ
1145
1
0
