เปเป้ซังแม่มู๋ผู้เดียวดาย
วันนั้น . . . ที่เธอมาบอกลา
ฉันพรั่งพรูน้ำตา . . . หลั่งรินไหล
ปากพร่ำ พูดร้องขอ วอนเธอ อย่าไป
อยู่กับฉันต่อได้ไหม . . . ไม่ว่าอย่างไร ฉันจะทน
เธออ้างว่า . . . เธอกับฉัน เราเข้ากันไม่ได้
ขืนอยู่กันไป รังแต่จะ ฝืน
ฉันฟังเธอ . . . ให้เหตุผลอย่างกล่ำกลืน
และบอกเธอว่า . . . ฉันอยากฝืน สุดกล่ำกลืน ก็จะทน
ฉันพูดว่า . . . ฉันจะเปลี่ยน
ฉันจะเปลี่ยน . . .เป็นคนที่เธอต้องการสักหน
สิ่งบกพร่อง บอกฉันมา ฉันจะยอมอดทน
เพื่อจะได้เป็นดั่งคน . . . ที่เธอต้องการ
เธอบอกว่า . . . ฉันไม่ต้องเปลี่ยน
ที่ทำเป็นอยู่ อย่างนี้ ก็ดีมากล้น
ไม่ต้องมา ทำเพื่อเธอ ไม่ต้องมาอดทน
เพราะถึงอย่าง
969
10
0
หน้าส่วนตัว
