เรไร
๏ยามเมื่ออุษาสาง............คคนางค์สว่างแล้ว
แสงส่องสิเห็นแนว..............ปฐวีวิถีทาง
๏เร่ร่อนตะลอนฝัน...........สติมั่นมิเคว้งคว้าง
ขวากหนาม ฤ ขัดขวาง.......รติสร้างกำลังใจ
๏ห้วงแห่งสิเน่หา.............ฤ นภาจะกั้นไหว
คร่ำครวญคนึงใน..............หฤทัยสิแหลกราน
๏จิตเศร้าสลดโศก...........วิปโยคและร้าวฉาน
ตรอมตรมระทมนาน..........ฤ สวรรค์ลิขิตมา
๏ให้ชีพดำเนินไป............ขณะใจสิโหยหา
มืดบอดตลอดมา................ก็ชะตากำหนดเกณฑ์
๏จนสิ้นทิวาวัน................สุริยันอร่ามเห็น
ขอบฟ้า ณ ยามเย็น...........จิตหวั่นสะท้านกาย
๏หลับตานิทราลง...........ก็พะวงมิรู้หา
1784
19
0
หน้าส่วนตัว
