พักนี้เป็นอะไรใยไม่ว่าง
เหมือนเป็นลางว่าไม่นานคงห่างเหิน
สบตากันทีไรได้แต่เมิน
พอฉันเดินเคียงข้างแกล้งห่างไกล
โทรศัพท์พักหลังชักไม่รับ
บอกโทรกลับก็เกเรทำเฉไฉ
อยู่ต่อหน้าพูดจ๊ะจ๋าโทรหาใคร
พอแค่ถามตวาดใส่ไม่แคร์กัน
อยู่กับฉันมันรำคาญวานบอกเถิด
อย่าทำเชิดเชยชาต่อหน้าฉัน
ที่เธอทำใจฉันขื่นขึ้นทุกวัน
แค่บอกว่าเบื่อหน้ากันฉันก็ไป