คนเดียวกัน
...รินสุราว่ากลอนอย่างอ่อนล้า
ปรารถนาคลายเจ็บใจเหน็บหนาว
ให้ลืมความขมขื่นหมื่นเรื่องราว
ยิ่งมองฟ้าไร้ดาวยิ่งร้าวราน
มิตรสหายร่วมวงคอยส่งแก้ว
ฟังเพลงแนวรักใคร่ให้สนาน
หวังเราได้ดื่มเหล้าอย่างยาวนาน
สุราบานเบิกใจไอ้เพื่อนเกลอ
เคยส่งกลอนอ้อนสาวคราวก่อนนั้น
คอยเสกสรรวาจามาเสนอ
ป้อนคำกานท์หวานล้ำมาบำเรอ
เพราะว่าเธอมีใจรับไมตรี
ทุกถ้อยคำมั่นหมายบรรยายรัก
มอบใจภักดิ์น้องแล้วไม่แจวหนี
ทุกถ้อยคำคร่ำครวญนวลนารี
ยกนทีทั้งห้ามาอ้างอิง
แต่ใจนางยั้งคิดค่อยปิดกั้น
กลอนเรานั้นไม่อาจบาดใจหญิง
แม้ทุกคำเอ่ยถ้วนล้วนความจริง
กลับดูยิ่งไร้ค่าไม่น่าฟัง
ก่อนซดเหล้าลงคอขออีกบท
สุดสลดชีวิ
1897
2
0
หน้าส่วนตัว
