แก้วประภัสสร
กระวีกระวาดจริงแล้วแม่แก้วเอ๋ย
พอได้เที่ยวหลั่นล้าตาลุกเลย
ดูทรามเชยแต่งตัวไม่กลัวเกรง
๑พอคนดีบอกว่ามาถึงบ้าน
หน้าหล่อนบานลิงโลดกระโดดเหยง
จะได้เที่ยวเกี่ยวแขนแฟนตัวเอง
จึ่งร้องเพลงสบายสบายใจ
๒
สวมกระโปรงสีชมพูดูหวานแว๋ว
มาในแนวหญิงมั่นวันสดใส
กับเสื้อขาวอำพรางเนื้อข้างใน
ไม่สนใครจะมองต้องตะลึง
๓
เพราะเขารู้ทั้งบางแม่นางแก้ว
แต่เด็กแล้วไม่ครบบาทขาดสองสลึง
เธอมั่นใจผิดมนุษย์สุดรำพึง
ปล่อยเธอถึงตามฝันอย่าดันลง
๔
เห็นป้ายแดงฟอร์จุนเนอร์เผลอร้องทัก
โอ้ที่รักเลขดีมิลืมหลง
งวดต่อไปตามต่อขอตรงตรง
จะเวียนวงวนว่ายที่ป้ายเธอ
๕
ถึงปากซอยคนแน่นแสนถนัด
แม่ค้า
2341
24
0
หน้าส่วนตัว
