วฤก
๏ ดรุณแรกอ่อนด้อย..............เดียงสา
สมเปรียบปานตุ๊กตา..............แต่งปั้น
เป็นธาตุที่หัตถา....................ทำหุ่น
ท่านหัดแต่น้อยนั้น................นั่นแล้เล็งผล ฯ
๏ เป็นคนธรรมจับค้อม.........คุมใจ
จนห่างอบายภัย....................แผ่พ้อง
สมานศีลเสมอใน..................มโนมั่น
มนุษย์ชื่นชมแซ่ซ้อง..............ซาบซึ้งสรรเสริญ ฯ
๏ เผอิญโลกล่มร้าง................ลืมธรรม
วัตถุวัจจะนำ.........................แน่วแล้ว
หฤทย์หิริจำ..........................จางจาก
โอตตัปปะปล่อยแป้ว..............ป่นไร้ใครแล ฯ
๏ มารแผ่พลหม่นฟ้า..............เฟือนนคร
หวยโผล่พ้นดินสลอน...........
887
6
0
หน้าส่วนตัว
