Maimao
ใจเคยภักดิ์ในความรักที่ปักอก
ศรกระหนกเกี่ยวกระหวัดพันผูกหมาย
แต่บัดนี้รักห่างร้างมลาย
สัมพันธ์คลายสายธารลานน้ำตา
ขออภัยที่ใจ "ทรยศ"
คิดกบฎอยากเป็นไทให้ผวา
ทุกรู้สึกอัดอั้นตันอุรา
ในทุกคราที่เธอมาเฝ้าเว้าวอน
เพียงฉันกลัวใจกลัวในคำรัก
เพียงอยากพักผ่อนใจให้คลายถอน
เพียง พี่ชาย ที่รับได้ยามใจจร
เพียงอักษรที่ทอนจารผ่านวารี
เธอร้องไห้"ขอได้ไหมให้โอกาส"
ฉันเคยพลาดเพียงเพราะยินผินคำนี้
เธอถามฉัน "สิ่งใดผิดคิดไม่ดี?"
ฉันว่า"พอ พอเสียที มิได้ชัง"
ก็เท่านี้ พี่เท่านั้นที่ฉันคิด
รู้ว่าผิดเพราะฉันเผลอให้เธอหวัง
ฉันก็เจ็บ เธอก็เจ็บ เหลือกำลัง
ใจที่พลั้งยังเฝ้ารอขออ
หน้าส่วนตัว
1264
4
0
