กะเรกะร่อน
วิ่งวิ่งวิ่ง บนทางกว้าง
เคว้งคว้างเย็นเยียบเงียบเหงา
เอื้อมมือตะครุบจับความว่างเปล่า
แม้เงายังเล็ดลอด....หลุดลอย
น้ำค้างคืนอ้างว้าง
หยาดหยดลงคว้างคว้าง...รสกร่อย
สายรุ้งที่เฝ้าฝัน....ลับรอย
หายวับวูบผล็อยไปพร้อมใจ...
ไม่ใช่ไม่มีใครรัก...
แต่ทำไมเหนื่อยนัก....ไม่รู้ได้...
เหมือนฉันวิ่งตามใครต่อใคร
เงาหลัดหลัด เอื้อมไป...คว้าเพียงลม...
ฤาชะตาเดียวดายขีดไว้แล้ว
ต้องวาดทับรอยแนวความขื่นขม
โดดเดี่ยวทุกก้าวนึก...ลึกระทม
ตราบหัวใจยังกินลมเรื่อยหรือไร?
วิ่งวิ่งวิ่ง...บนทางกว้าง
เคว้งคว้างแต่ยังอยู่ยังสู้ไหว
ระทดท้อจะพ้อว่าจะด่าใคร
ฤาชะตาถูกว่าไว้....ให้เคียงลม....
เมื
906
1
0
หน้าส่วนตัว
