กระต่ายใต้เงาจันทร์
ถึงวันนี้วันที่ฉันไม่มีค่า
แค่ผู้หญิงธรรมดาไร้ความหมาย
เธอทิ้งขว้างลืมเลือนฉันอย่างง่ายดาย
หมดความหมายสิ้นเยื่อใยเธอไกลลา
ในรอยคำเคยมอบให้เธอไม่นึก
ไม่รู้สึกจึงห่างหายไม่มาหา
เธอลืมสิ้นทุกถ้อยคำที่สัญญา
น้ำในตาหยาดรดแก้มแต้มร่วงริน
เธอคงลืมหมดทุกอย่างเส้นทางเก่า
เหลือรอยเเศร้าปวดร้าวใจกายแทบสิ้น
ไร้ร่องรอยเพราะรักร้าวเหงาชีวิน
แทบดับดิ้นโศกสะอื้นคืนเดียวดาย
อยากจะลืมใจเจ้ากรรมกลับย้ำติด
รอยแผลกรีดปวดจนช้ำย้ำความหมาย
ทุกข์เกินทุกข์เจ็บเกินเจ็บหนาวเหน็บกาย
หมดความหมายไร้ร่องรอยลืมรักเรา
1111
9
0
หน้าส่วนตัว
