กี่วันที่ทุกข์ทนใจหม่นเหงา กี่คืนเศร้าหวั่นผวาไม่กล้าฝัน ชีวิตเธอทรมานมานานวัน ด้วยใจอันอ่อนล้าว้าเหว่ทรวง สงสารเธอที่ไร้ใครเคียงข้าง ต้องอยู่อย่างกังวลขาดคนห่วง หัวใจขาดที่พึ่งอีกหนึ่งดวง จมในห้วงพะวงหลงละเมอ อยากช่วยชุบหัวใจให้สดชื่น ลบขมขื่นด้วยไมตรีที่เสนอ จะคอยเป็นดอกไม้กลางใจเธอ เฝ้าปรนเปรอรักมั่นทุกวันคืน หากดอกไม้ดอกนี้มีค่าบ้าง เว้นที่กลางหัวใจไว้สักผืน เพื่อรากรักจักหยั่งจนยั่งยืน หลับและตื่นร่วมกันวาดฝันงาม .................................
1441
12
0
หน้าส่วนตัว
