พุด
อรุณยังเงียบงามในยามรุ่ง
สายแสงรุ้งยังส่องฉายประกายฝัน
อาทิตย์อุทัยยังซื่อตรงเป็นนิรันดร์
ปลอบปลุกขวัญพบวันชื่นคืนสุนทรีย์
จักรวาลกว้างใหญ่เกินใดเปรียบ
หากจะเทียบกับลมหายใจแห่งชีพนี้
รู้บ้างไหมช่างแสนสั้นวันชีวี
เพียงความดีฝากไว้ให้โลกตรา
เป็นดวงดอกไม้ประดับหล้าลาลบโศก
ฝากให้โลกหอมงามนิยามค่า
ใช่รอเพียงภุมรินทร์ชื่นเชยลา
ดั่งมายาวูบวับดับหายไป
รักแผ่นดินรักชาติศาสนา
เทิดศรัทธาพระมหากษัตราผู้ยิ่งใหญ่
มิ่งมณีประดับจิตเหนือดวงใจ
ก่อนพรากไกลได้ยิ้มพรายหมายภาคภูมิ...!
บนแผ่นดิน..รัก..รัตนโกสินทร์..!
http://www.thaipoem.com/forever/ipage/song3685.html
บทเพลงรั