เดินเหยียบย่ำน้ำตื้นยืนเคี้ยวหญ้า สูงสง่าเสมอพงดงกกไหว เบิ่งตามองจ้องศัตรูแม้อยู่ไกล เชิดเขาใหญ่กิ่งแยกก้านแตกตาม เนื้อสมันวันนี้มีแต่ชื่อ ให้โลกลือแหล่งอาศัยในสยาม เคยเลาะทุ่งมุ่งเดินเพลินหญ้างาม ทั่วเขตคามเจ้าพระยาน่าเสียดาย เมื่อเรามาหาแผ่นดินตั้งถิ่นฐาน ทุ่งตระการถูกถางสัตว์ร้างหาย ล่าสมันพลันลดทั้งหมดตาย ดับสลายสิ้นไปใครเอ็ดอึง กวางเขางามอร่ามตากว่าชนิดไหน สูญพันธุ์ไปเพื่อเราเฝ้านึกถึง หาหนทางวางไว้ให้คำนึง สัตว์ต้องพึ่งพวกเราเฝ้าคุ้มครอง
2771
1
0
หน้าส่วนตัว
