อยากจะบอก รักไป ก็ใจหาย กลัวจักสาย เกินแก้ แท้จริงหนอ เพราะมีชาย มากหน้า มาพะนอ หวังเคล้าคลอ เคียงน้อง ด้วยต้องใจ พี่เป็นคน บ้านไกล หทัยหม่น แถมยากจน ยิ่งนัก กลัวผลักไส น้องนั้นสวย รวยทรัพย์ สุดนับไป พี่คงไม่ ได้ครอง ตัวน้องนวล โอ้กำแพง เงินตรา มาขวางกั้น ให้ความฝัน มลาย กลายผันผวน แต่ความรัก จากใจ ไม่เรรวน มีแต่ล้วน ผูกพัน และมั่นคง อนิจจา ความรัก สุดหักยาก มันฝังราก แรงฤทธิ์ มีพิษสง เมื่อสะดุด หยุดยั้ง แล้วพังลง รักยังทรง อยู่ใน ใจมิเลือน