แก้วประเสริฐ
สวรรยาพนาสวาสดิ์
แลซาบซึ้งตรึงพฤกษาวนาสวาด
งามภิราชหยาดย้อยร้อยสายสวรรค์
เสมือนพู่ห้อยสร้อยบุบผาลดาวัลย์
หอมชวนฝันสรรค์ระรื่นชื่นฤดี
แนวคาคบประกบไว้ดอกไม้ป่า
บานเจิดจ้าคละเคล้าเฝ้าเกษมศรี
แดงเหลืองขาวพราวนัยนาวนาลี
สุดเฉิดฉวีมีสกุณาร่าเริงลม
แสงสีทองส่องผ่านใบไม้ระยิบ
ยามกระพริบเพริศพรายคล้ายคู่สม
ฝูงผีเสื้อหลากสีเฝ้าเคล้าชวนชม
ซึ้งอารมณ์ข่มฤทัยได้พบนาง
ลักขณาคราพิศติดห้วงฝัน
วงพักตร์นั้นแย้มยิ้มเลิศเฉิดสว่าง
สวยพิสุทธิ์ดุจนารีเทพอำพราง
ใสกระจ่างกลางพฤกษาวนาไพร
ป่วนฤดีแลเห็นเด่นสวาท
อนงค์นาฏย่างเยื้องเมลืองไสว
สำเนียงแว่วแผ่วซ่าน