มองสิมองมาที่ดวงตาฉัน จะเห็นความไหวหวั่นที่ซ่อนเร้น อาจเห็นสิ่งที่ตัวฉันกำลังเป็น ที่ชัดเจนออกมาจากภายใน ไม่เคยว่าหากเธอบอกลากัน ไม่เคยหวั่นว่าเธอจะมีใคร ไม่เคยเหงาหากเธอจะจากไป แค่บอกก่อนได้ไหมเท่านั้นเอง ที่ฉันมาตัดพ้อและต่อว่า ไม่มีคำร่ำลาให้ได้ยิน จึงมิอาจตัดใจให้ได้สิ้น ยังมีเธอหมิ่น-หมิ่นในหัวใจ ก็เคยเห็นกันอยู่ทุกทุกวัน ทำไม่รู้จักกันมันเหงาใจ บอกลาสักนิดหากเธอนั้นมีใคร ฉันจะได้ทำใจให้ลืมเธอ