ภาวิดา
จากเด็กน้อยแม่สร้อยคอยฟูมฟัก คอยให้รักจุนเจือเมื่อแม่หาย
แม่ถูกคุกคุมขังดังแม่ตาย พ่อนั้นหรือคือใครยังไม่รู้
แม่สร้อยนี้นี่แท้คือแม่เจ้า ม่ายแก่บอกเล่าอย่างอดสู
กำชับทั้งเพื่อนบ้านอาจารย์ครู ความลับที่พรั่งพรูอย่างแพร่งพราย
กลัวกลายเป็นปมด้อยดูต้อยต่ำ กลับกลายเป็นจุดดำค่อยขยาย
กลัวคนตีตราหน้าเด็กชาย ว่าเป็นอ้ายลูกกำพร้าหน้าจมดิน
จากเด็กน้อยเด็กซนบนพรมพื้น แม่สร้อยกลืนความจริงเสียจนสิ้น
เสียงเรียกแม่เปรียบเปรยจนเคยชิน เพียงคำนี้ทุกครายินยังกินใจ
สุดสายฝันในวัยเล็กของเด็กน้อย คืออ้อมอกที่คอยเอาใจใส่
แต