...!
ขอบังอาจพาทกล่าวกับท้าวแถน
จ้าวเมืองแมนโปรดตอบมอบคำขาน
เหตุใดผู้เปี่ยมภักดิ์..มักร้าวราน
หรือเพรงกาลลงทัณฑ์จึงบั่นรอน
มาเอื้อมปลิดริดปราณดวงมานน้อง
วิญญาณล่องท่องลับกลับเวหร
จำใจพรากจากนุชสุดอาวรณ์
แทบม้วยมรณ์แดดิ้นสิ้นตินทรีย์
หากว่าเป็นสรวงสั่ง..พลั้งพิฆาต
มาคั่นวาสน์ใจสองของเรานี้
ให้หมดสิทธิ์คิดรวม..ร่วมชีวี
รานฤดี..แหลกป่น..ไม่พ้นคืน
.....................
.........................
...........................
เมื่อร้างไร้คำกล่าวจากท้าวสรวง
ชีวา..ล่วง..แต่นี้จำต้องฝืน
ดำรงเพียง..ซากขันธ์..ที่หยัดยืน
สุดกล้ำกลืน..ทุกข์ล้น..บนอุทร