White roses
เธอจ๋าเธอ..จำได้ไหม..ในวันนั้น
เธอหันหลัง..จากฉันไป..กับใครอื่น
สองเข่าคู้..อ้อนวอนเธอ..ให้กลับคืน
เสียงสะอื้น..ปิ่มว่า..จะขาดใจ
เธอนั้นหรือ..มองเมิน..แล้วเดินผ่าน
ไม่สะท้าน..ดวงจิต..คิดหวั่นไหว
ตระกรองกอด..กันต่อหน้า..ลาจากไป
ไร้เยื่อใย..ตัดสัมพัน..ที่ฉันมี
ความอาลัย..อาวรณ์..ตอนสิ้นหวัง
ใจภินทร์พัง..แทบด่าวดิ้น..รักบินหนี
ความท้อแท้..โถมประดัง..ฝังฤดี
สุดเหลือที่..เอ่ยคำ..พร่ำวาจา
น้ำใสใส..ไหลหลั่ง..ไม่ยั้งหยุด
ดังถูกฉุด..เข้ากองไฟ..แทบใบ้บ้า
วิญญาณแทบ..แตกสลาย..ไร้ชีวา
รวดร้าวมา..หลายปีนัก..ขอพักใจ
ตั้งปณิธาน..กับหัวใจ..เอาไว้ว่า
ไม่ปรารถนา..ประสพ..พบรักใหม่
ความเจ
2220
10
0
หน้าส่วนตัว
