ทะเลใจ
ก่อนพบเธอมีกำแพงอยู่คู่หัวใจ
ความหวั่นไหวที่มีเกินจะเอิ่นขาน
มีน้ำตาไหลหลั่งดั่งสายธาร
กับวันวานที่เจ็บช้ำระกำใจ
มาวันนี้เธอเข้าแทรกแม้แปลกที่
สิ่งที่มีคือความรักและมักให้
ความห่วงหาความคิดถึงตราตรึงใจ
ยามอ่อนไหวเธอโอบกอดพรอดรำพัน
เคยร้องไห้กับยิ้มแย้มแต้มใบหน้า
เคยเหว่ว้ากับมั่นคงและคงมั่น
เคยเศร้าโศกกับชื่นบานแม้นานวัน
ความสัมพันธ์ยิ่งกลมเกลียวทุกเสี้ยวใจ
เมื่อมีเธอฉันอุ่นใจแม้ไกลบ้าง
บนหนทางมีเธอเคียงเสียงสดใส
มีตักหนุนมีไหล่ซบอบอุ่นใจ
ได้ชิดใกล้กับความรักให้พักพิง
เคยถามว่า ... จะเป็นแบบนี้อีกนานแค่ไหน
เธอบอกว่า ... ไม่รู้เหมือนกันว่านานแค่ไหน.. แ