หน้าส่วนตัว
๐ เศษใบใม้ สลายไปยังให้ปุ๋ย
เศษหลุ่ดหลุ่ย ของปุยฝ้าย ยังให้สี
เศษกระดาษ ขาดราคา ค่ายังมี
เศษใจนี้ ที่ผุผัง ยังต้องอาย
๐ ธุลีใจ เมื่อไร้สิ้น กลิ่นแห่งรัก
ธุลีหมัก จักเปื่อยบิ่น สิ้นสลาย
ธุลีเน่า เจ้าเบือนหนี ลี้หลบลาย
ธุลีใจ ให้อนาถ ขาดราคา
๐ ละอองใจ ไม่เหลือล่อง ละอองหวัง
เศษใจพัง พรั่งพรู สู่เวหา
ธุลีรัก แดดิ้น สิ้นชีวา
ละอองพา เศษใจสู่ ธุลีดิน....
1576
3
0
