ราม ลิขิต
ฉันสาวเท้าเข้าไปใต้เงาร่ม
เขียวมะยมอยู่ไหนใครมาหา
เอาอีกแล้วหนอคนดีมีน้ำตา
โอ๋ขวัญมาอย่าร้องซิน้องเรา
มาเจอกันทั้งทีมีความสุข
เก็บงำทุกข์เอาไว้ใจจะเฉา
ยิ้มจะยื่นรื่นอุราปัญญาเชาวน์
มาหนุนเพลาของพี่ฟังนิทาน
กาลครั้งหนึ่งนานปียังมีเด็ก
ตัวเล็กเล็กหลายคนซนประสาน
พระลบบ่ายสายรู้กรูทยาน
เข้าตั้งฐานทัพใหญ่ใต้มะยม
เล่นซ่อนหาฮาเฮสรวลเสซ่า
ต้องโออาน้อยออกบอกกันขรม
เป่ายิงฉุบกระดาษต้อนค้อนระงม
ใครถูกต้มรู้ท่าว่าเป็นใคร
บ้างโดนโป้งโดนแปะและโดนปรับ
ผลัดรุกรับซ่อนเร้นเห็นใสใส
ใครคนหาแสนเบื่อจนเหลือใจ
เขาโกงไปโกงมาทำหน้าจริง
มาวันหนึ่งเมื่อแดดบ่ายเขาหายหน้า
ไปไหนนาหนูเล็กเด็กช
862
6
0
หน้าส่วนตัว
