คืนแรมสามค่ำหน้าร้อน
ขอเชิญชวนผู้แพ้รักพักที่นี่
ที่ที่มีชายคาให้อาศัย
ให้เธอหลบร้องไห้ไม่อายใคร
มีหัวไหล่รองรับซับน้ำตา
เพราะรู้จักรักร้าวรานผ่านมาก่อน
เพราะเคยนอนค่อนกลางคืน ตื่นผวา
เพราะนานแล้ว หนามรักยังปักคา
จึงเห็นค่าใจที่ร้าว ปานดาวดวง
เป็นดาวเคราะห์เพราะรอแสงแห่งดาวอื่น
ยามกลางคืนแสงหรุบหรู่อยู่บนสรวง
คอยสะท้อนแต่แสงรักเก็บตักตวง
คอยแต่ล่วง จะลาลับอับแสงไป
ที่จริงแล้วทุกคนเล่าเป็นดาวฤกษ์
มีสิทธิเบิกแสงจ้าออกมาได้
ค่อยๆก้าวทีละขั้นอย่างมั่นใจ
เตือนตนให้มีแสงแห่งตัวเอง
เขาไม่รักก็ช่างเขาเราไม่สน
ไม่ต้องทน ยอมรับเขาเข้าข่มเหง
แสงน้อยๆค่อย
1110
1
0
หน้าส่วนตัว
