ภีม
คือกิเลสและกรรมนำวิบาก
ที่แสนยากจะหลุดหยุดสงสัย
เป็นวงจรไตรวัฏฏ์สัตว์ทั่วไป
เที่ยวหลงใหลเกิดก่อต่อวิญญาณ์
ไม่มีจุดเริ่มต้นให้ค้นพบ
ไม่รู้จบเหตุใดไม่กังขา
วิ่งไปตามแนวทางแห่งมรรคา
ปล่อยเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนผันไป
สิ่งที่เริ่มคือจบพบครั้งแรก
แต่ก็แปลกไม่พบจบตรงไหน
สิ่งที่เท็จคือจริงเกินสิ่งใด
สิ่งที่จริงเหตุใดกลับไม่จริง
เพราะใจแคบมืดมนจนไม่เห็น
ปัญญาเร้นอ่อนเยาว์เขลาอย่างยิ่ง
จึงไร้ฐานชีวิตคิดพึ่งพิง
หันเข้าไปแอบอิงอวิชชา
เที่ยววนเวียนต่อไปไม่รู้จบ
ไม่มีวันสยบจบปัญหา
เพราะชีวิตมืดบอดยอดนัยน์ตา
คือปัญญามองเห็น เช่นนั้นเอง
แต่ละตนจึงต่างเข้าทางวน
ปุถุชชนย่อมถูกทุกข