อรุณสุข
อยากชมโฉมนงเยาว์เช่นเขาอื่น
ร้อยพันหมื่นสรรสารที่อ่านเห็น
แม้นฝืดถ้อยร้อยคำแสนลำเค็ญ
ก็จะเข็นอักษรมาอ้อนเธอ
ได้พบพักตร์งามงอนเมื่อตอนตรุษ
ใจพี่สุดชื่นมื่นจนยืนเผลอ
แต่วันนั้นจวบวันนี้วันที่เจอ
ยังละเมอฝันเห็นไม่เว้นวาย
พิศพักตร์ลักขณาสุดาเลิศ
งามผ่องเพริศเพียงโพยมต้องโคมฉาย
พิศผิวนวลชวนฝันพรรณราย
พิศเรือนกายเพรียวพริ้งหนอมิ่งใจ
ยินว่านามงามแสนชื่อ แป้น สาว
เสน่ห์พราวถ้อยคำล้ำสมัย
ยามจำนรรจ์สรรคำแสนอำไพ
ติดตรึงใจพี่ยาทุกครายิน
เคยคิดหมายกรายกรุยลุยถึงบ้าน
กลัวแหลกลาญย่อยยับชีพดับดิ้น
กิตติศัพท์พ่อหวงสุดดวงจินต์
เกรงยุพินชวนชักพ่อควักปืน
หมาของน้องตามที่อันพี่รู
1711
15
0
หน้าส่วนตัว
