กวีปกรณ์
ทารกแรกคลอดเจ้าปลอดภัย
ชื่นชมชีวิตได้ห้าเดือนกว่า
มีพ่อและแม่ชุบชีวา
อยู่ใต้หลังคาเรือนเดียวกัน
สุขสันต์หรรษาใช้ชีวิต
พ่อแม่ใกล้ชิดเช่นความฝัน
อิ่มอุ่นปลอดภัยในวารวัน
ความทุกข์ใดนั้นไม่หวั่นกลัว
กาลหนึ่งจึงเร้าเข้าประชิด
อาทิตย์หม่นหมองเมฆสลัว
เสียงร้องก้องดังจากหลังครัว
ฉับพลันลูกตัวพลัดหล่นดิน
แพทย์ผู้รู้กู้ชีพถีบมรณา
คอยยื้อแย้งชีวาจนกว่าสิ้น
แรงกระแทกกระเทือนแทบวายวิญญ์
ผลกระทบดับดิ้นสมองตาย
เหลือแต่เพียงร่างยังหายใจ
ด้วยเครื่องกู้ไว้น่าใจหาย
ชีวิตคงไว้แต่เพียงกาย
ชีวาวอดวายสายเกินยา
มติแพทย์เห็นชอบมอบความตาย
จึงถอดสายโยงยางเลิกรักษา
อัยการแห่งรัฐจึงก้าวมา
1177
0
0
หน้าส่วนตัว
