น้ำตาอาบแก้ม
ฉันมันโง่ไปเอง...
ที่หลงเชื่อและไม่กริ่งเกรงในความชอกช้ำ
หลงไว้ใจใครคนหนึ่ง..หวังเป็นที่พึ่งและชี้นำ
นึกไม่ถึงว่าจะได้เจอน้ำคำที่ตอกย้ำ..และซ้ำเติม
ฉันมันโง่จริงจริง...
ยินดีละทิ้งความรักและคนที่คอยส่งเสริม
หวังเพียงว่าชีวิตครั้งใหม่..จะดีขึ้นกว่าเดิม
แต่สุดท้ายสิ่งที่เพิ่ม...คือความช้ำเติมจากใครบางคน
ฉันมันโง่งมงาย...
จนวันนี้มันสาย...เกินกว่าที่ใครเค้าจะมาสน
เรียกร้องให้กลับมา..เขาคงส่ายหน้าไม่อยากจะทน
เอือมระอากับความสับสนจนละทิ้งใครบางคนไป
ฉันมันโง่คนเดียว...
จึงไร้คนเหลียวแลในความหวั่นไหว
เสียดาย...ที่ต้องสูญเสียคนที่รักสุดหัวใจ
ตอนนี้จะมาเ
1082
4
0
หน้าส่วนตัว
