ฉันไร้สิ้นเรี่ยวแรงยามก้าวย่าง แม้หนทางไร้สิ้นซึ่งขวากหนาม บทสรุปแห่งคำตามนิยาม มิตรภาพงดงามที่หมดไป จึงทำให้หัวใจแสนหม่นหมาง แม้นอำพรางด้วยยิ้มเปื้อนหน้าใส น้ำตาตกลึกลงอยู่ภายใน ใครเล่าใครรู้ซึ้งถึงใจเรา ฉันไร้ซึ่งเรี่ยวแรงเพราะอ่อนล้า แม้นหลับตายังนึกถึงวันเก่า ภาพวันก่อนคงแนบอยู่นานเนาว์ ใจจึงเศร้าไร้ซึ่งเรี่ยวแรงมี