อยากเขียนกลอน แต่ใจ คิดไม่ออก
หวังเขียนบอกคนไกลไม่เห็นหน้า
คิดทบทวนหลายครั้งนั่งระอา
แต่ยังด้อยปัญญาสรรหาคำ
หวังฝากคำรักเอาไว้ที่ใกล้หมอน
เพื่อกล่อมเธอให้นอนทุกคืนค่ำ
แม้คืนที่ฟ้ามืดมนมีฝนพรำ
จะได้ย้ำว่ารักนะจะไม่ลวง
อยากเขียนคำรักไว้ให้เธอเห็น
ฝากลมเย็นลอยไปแทนใจห่วง
แต่ใจเอยเขียนไม่ได้จากในทรวง
ซึ่งใจกลวงเพราะใจอยู่คู่กับเธอ