สุกรวดี
เคยหลงรักคนที่มีเจ้าของ
เฝ้าหมายปองครองจิตคิดสับสน
ได้เห็นเขาคลอคู่อยู่สองคน
ดวงกมลปวดร้าวทุกคราวไป
บ้านอยู่ชิดติดกันยามฉันเศร้า
มีเพียงเขาเป็นคอยดูอยู่ชิดใกล้
เขาเมตตาอารีย์มีน้ำใจ
ฉันจึงได้หลงผิดจิตผูกพัน
คิดว่ามีเยื่อใยให้ฉันอยู่
มิเคยรู้เขามีที่ใฝ่ฝัน
เป็นรักคุดอุดอู้อยู่นานวัน
เขาคนนั้นมีหญิงอื่นชื่นชิดชม
ฉันหมองหม่นทนยืนฝืนยิ้มทัก
แค่อกหักไกลหัวใจไม่ขื่นขม
จะปล่อยรักลอยไปกับสายลม
มิซานซมให้เห็นเช่นวันวาน
เส้นทางรักระหว่างเขากับฉัน
จะขีดกันให้เป็นเส้นขนาน
มินานคงเลือนลับไปกับกาล
สู่สถานนิยามความเป็นจริง