หน้าส่วนตัว
สายรุ้งที่ปลายฟ้า
จะเก็บมาถักร้อยเป็นสร้อยขวัญ
หากทำได้...มอบให้เธอ
จะสร้างขุนเขาสูง
เป็นปราการ...คุ้มภัย...เพื่อคุณ
ทุกข์ใด...อย่าแผ้วพาน
ทุกข์ระทม...ใดใด
จะปัดเป่า...ปลอบโยน...ขวัญอ่อน
แต่...จะทำอย่างไร....
ไม่มีปราการใด
สายรุ้งสลาย...ฝันมลาย
ดอกไม้...จึงหายไป
...นับแต่นี้...ตลอดไป
ที่ฉันเป็นได้ก็คงเพียง
เพื่อน....ที่เฝ้ามอง....เงา..........
1875
13
0
