นางสาวใบไม้
ขอเว้นวรรคให้ความรักได้พักบ้าง
ก่อนหัวใจเดินทางอย่างสับสน
แม้หวั่นไหวด้วยไร้ใครบางคน
จะยอมทนยิ้มรับกับชะตา
ใช่หมดสิ้นในศรัทธาค่าแห่งรัก
แต่ประจักษ์ซาบซึ้งถึงคุณค่า
ใช่เพียงแค่แววหวานผ่านสายตา
หากลึกซึ้งเกินกว่า..ภาษาใด
เคยเรียนรู้ว่ารักไม่เรียกร้อง
หรือติดข้องกับการวางเงื่อนไข
แต่ความรักต้องการความเข้าใจ
ค่อยค่อยเสริมเติมเต็มให้ไม่จืดจาง
หากสิ่งที่ได้รับกับวันนี้
คือช่องว่างหว่างไมตรีที่เหินห่าง
เยื่อใยเคยกระชับกลับเบาบาง
มองเส้นทางระหว่างเราเงียบเหงาใจ
ขอเว้นวรรคให้ความรักได้พักก่อน
พักกับความร้าวรอนและอ่อนไหว
เว้นเพื่อว่างวรรคเพื่อวางสร้างแรงใจ
เพื่อวันพรุ่งพบท