อัลมิตรา
เพ่งเพ็ญงามยามคืนดังฝืนจิต
ให้ครุ่นคิดคำนึงรำพึงหวล
ถึงผู้หนึ่งซึ่งไกลหมายเย้ายวน
ยังอบอวลในคำเคยพร่ำวอน
ร่ายกวีอ้อนว่าคราพานพบ
ครั้นอิงซบกอดแนบดังแอบซ่อน
กลิ่นกายอุ่นหนุนตักมักอาวรณ์
กาลเก่าก่อนเราเคียงเป็นเยี่ยงเคย
แม้นผันคืนอื่นวันผูกพันอยู่
หมายให้รู้โฉมงาม...ดุจความเผย
แสนห่วงใยใช่หยอกเพื่อหลอกเชย
คำอ้างเอ่ยจากใจหมายแก้วตา
ยามราตรี...นี้จันทร์ตระหง่านงาม
ยังเรียงความร่ายกลอนดั่งย้อนว่า
เพื่อกล่อมน้องผ่องพรรณตราบวันลา
เพียงเพื่อคราเจ้าตื่นจักชื่นใจ
ปราศวิจิตรการพจน์ที่รจน์ร่ำ
แต่คงย้ำจิตถึงตราตรึงได้
แสงนวลจันทร์พรรณงามอร่ามใจ
แลพิไลดุจน้องงาม...ตามกิริย
1446
8
0
หน้าส่วนตัว
