คิดถึงมากอยากจะอยู่เคียงคู่ชิด แต่จนจิตด้วยลำเค็ญเป็นไม่ได้ เพื่อชีวิตที่คิดสร้างจำร้างไกล ถึงคิดถึงเท่าไรก็จำทน รู้กันได้ด้วยอักษรฉันยังชื่น ชะโลมลื่นหล่อจิตล้ำไม่พร่ำบ่น บางถ้อยคำเยือกเย็นเป็นดังมนต์ พาให้ยลทางชีวันอันเรืองรอง การติดต่อพอให้รู้เรื่องความรัก ฉันสู้พักความตั้งใจไม่บกพร่อง รอเวลาที่คอยหวังให้ดังปอง จึงจะลองเผยความในให้เธอฟัง